Verzuring

Het lichaam houdt zuren en basen in balans houden door uitscheiding ervan via de urine of transpiratie. Verzuring ontstaat als het zuur in ons lichaam niet voldoende uitgescheiden of geneutraliseerd kan worden met de aanwezige basische mineralen, zoals calcium, zink, magnesium, kalium etc.

Hoe komen zuren ons lichaam binnen?

Onze voeding kan zuren bevatten of stoffen die zuurvormend zijn in de spijsvertering. Hoewel suiker zelf niet zuur is, komt bij de vertering van suiker veel azijnzuur vrij. Een citroen is zuur, maar bevat zoveel basische mineralen dat het de zuren ruimschoots compenseert. Daarom verzuurt suiker het lichaam, terwijl een citroen het lichaam ontzuurt.

Zuurvormend zijn o.a.:
• vlees, afsterven van cellen, noten (urinezuur)
• zware lichamelijke inspanningen, stress (melkzuur)
• zwarte thee, koffie (looizuur)
• gepekeld/gerookt vlees, vis (salpeterzuur)
• varkensvlees (zwavelzuur)
• medicijnen (acethylsalicylzuur)
• zoetwaren (azijnzuur)
• rabarber, spinazie, cacao (oxaalzuur)
• tekort aan beweging, ademhaling (koolzuur)

Verzuring door stress

Naast voeding is ook stress een belangrijke verzuurder. Tijdens stress wordt veel adrenaline geproduceerd. De adrenaline die niet wordt afgebroken door lichamelijke inspanning moet verwerkt worden.

Adrenaline verhoogt de celstofwisseling. Als cellen te weinig zuurstof krijgen, wordt suiker omgezet in melkzuur i.p.v. dat het verbrand wordt. Dit melkzuur kan afgebroken worden door de lever, uitgescheiden worden door de nieren of geneutraliseerd worden met mineralen.

Stress levert pas een probleem op als het lang aanhoudt. De cellen raken uitgeput door de verhoogde stofwisseling en er kan een tekort ontstaan aan (basische) mineralen.

Gevolgen van verzuring

Een zuuroverschot wordt als eerste via de urine afgevoerd, maar de nieren hebben een beperkte capaciteit. Zijn er meer zuren dan de nieren kunnen afvoeren, dan worden deze geneutraliseerd. Een basisch mineraal bindt zich aan een zuur met vet en water en wordt in het bindweefsel als slak opgeslagen. Als het lichaam voldoende capaciteit heeft om de slakken op te lossen en af te voeren, worden deze slakken weer uit het bindweefsel losgemaakt.

Voor het losweken van de slakken uit de bindweefsels heeft het lichaam basen nodig. Bij een langdurig tekort aan mineralen stapelen slakken zich steeds verder op. Als de voeding niet genoeg basen bevat om de overtollige zuren te neutraliseren, worden ze uit de basendepots van het lichaam opgenomen. Dit zijn o.a. de haarbodem, tanden, het kraakbeen en de botten.

Langdurige verzuring heeft gevolgen voor het functioneren van het lichaam. Het continu opslaan van geneutraliseerde zuren zorgt voor overgewicht.

Het uitscheiden van overtollige zuren via de huid kan resulteren in puistjes, acné, extreme transpiratie en eczeem.

Het onttrekken van mineralen uit de haarbodem en de tanden leidt tot haarproblemen en cariës. Botontkalking en gewrichtsproblemen ontstaan als basische mineralen uit het kraakbeen en de botten onttrokken worden. Overtollig melkzuur in de spieren kan spierspanning en spierpijn veroorzaken. Ook ontregeling van de hormoonhuishouding kan door verzuring ontstaan.

Meten van verzuring

Het lichaam probeert zuren als eerste via de urine af te voeren. Verzuring is daarom als eerste te meten aan de pH van de urine.

Een aanhoudend overschot aan zuren slaat het lichaam op als zouten in het bindweefsel. Het vasthouden van afvalstoffen is o.a. te zien aan het bloed.

Als de afvalstoffen voldoende uitgescheiden worden, dan ziet een druppel bloed onder de microscoop er rood uit met een zwart patroon. Een te veel aan afvalstoffen in het bloed is te zien aan wit/gele vlekken.

De rode bloedfoto geeft een beeld van het bloed van de laatste dagen. Tevens wordt een donkerveld foto van de rode bloedcellen gemaakt, waarop te zien is of er sprake is van een langdurig tekort aan basische mineralen.

In het bloed zitten micro-organismen die op de celwand van de rode bloedcellen leven van de hemoglobine. Bij verzuring zorgen deze micro-organismen ervoor dat de rode bloedcellen vervormen en verkleven.

Naast bloedfoto’s en het meten van de pH van de urine kijken wij ook naar u als persoon. De combinatie van uw gewoontes, uw lichaamstype en de kwaliteit van uw lymfe geven een volledig beeld van de mate van verzuring en wat er nodig is voor het ontzuren.

Rode bloedcellen horen mooi rond te zijn en niet samen te kleven

De gele vlekken zijn de afvalstoffen in het bloed